nou, dan weet je het wel…

persoonlijk

Adieu Grumblers Course IV

Je zou haast zeggen dat er alleen oude wagens rond reden op Grumblers Course. Maar niets is minder waar. Ook jonger materiaal heeft er zijn rondes gedraaid.


Circuit Short Rally

Volgend weekend, zaterdag 19 februari om heel precies te zijn, wordt de eerste rally van het seizoen 2011 verreden. Op Circuitpark Zandvoort wordt de Circuit Short Rally gehouden.  Daar gaan we heen natuurlijk! Nee, niet met Rally for Kids maar gewoon met mezelf. En Rien waarschijnlijk.

Op een rallysportforum zitten ze wat te miepen over eventuele sneeuwval. En dat je dan niet kunt rallyrijden. Dat lijkt mij toch stug…


Dagje Burgers Zoo.

Al een tijdje aan de klus bij m’n schoonzus. Heee, dat rijmt! Ik vond dat ik wel een dagje vrijaf had verdiend en heb me ‘s morgens net voor openingstijd bij Burgers Zoo af laten zetten. Ik was de eerste bezoeker die dag.  Meteen de bush in gedoken. Lekker een uurtje of wat rondgelopen.
Vlug een bakkie en dan de desert in. Daar vlogen een aantal leuke vogeltjes rond. Ik ben d’r maar eens goed voor gaan zitten en heb geprobeerd niet alleen de vogel maar ook wat van zijn/haar omgeving op de foto te zetten.


Adieu Grumblers Course III

Al bladerend door de oude foto’s kwam ik een setje plaatjes tegen van de Lancia Monte Carlo. Fabrikaat GB Track dat submerk van Fly. Deze auto’s waren heerlijk bruut om te zien maar reden voor geen meter. Kijk eens naar die foto’s van de achterkant. Mooi uitlaatpijpje nietwaar?
Ooit zag ik op een clubbaan deze auto met een heel klein LED’je in de dikke pijp ingebouwd. Een stukje electronica zorgde ervoor dat bij gas loslaten de LED onregelmatig begon te knipperen. Een soort van “met de vlam in de pijp” zeg maar. Om van te kwijlen, werkelijk waar.

En dan nu de foto’s:FORZA ITALIA !!

Op sommige foto’s zie je nog mooie delen van Grumblers Course. Smullen nietwaar?


Vandaag in 1933.

Op 1 februari 1933 hield Adolf Hitler zijn eerste radiotoespraak. Ik werd vanochtend wakker met dit stukje “nieuws” op de radio. Het bleef de hele dag door mijn hoofd spoken. Je kunt er van allerlei gedachten en gevoelens bij hebben maar ik vond toch dat ik het met jullie moet delen.

Een aantal jaren terug ben ik met fotomaatjes naar Ieper in België en Verdun in Noord-Frankrijk geweest. In WO I is daar onvoorstelbaar zwaar gevochten. De  nederlaag van de Duitsers en het Verdrag van Versailles wat na het beëindigen van de oorlog werd opgesteld waren de opmaat naar de voedingsbodem van haat voor Hitler. Eigenlijk is WO II een voortzetting van WO I een aantal jaren later.

Onlangs las ik dat Hitler in WO I soldaat is geweest juist in het Ieper waar ik een aantal jaren terug ben geweest. Hij is in de vier jaar die hij daar was maar liefst drie keer gewond geraakt. Hij begon de oorlog als gewoon soldaat en na vier jaar was hij slechts 2 rangen gestegen. Een miezerige korporaal. Volgens zijn meerderen ontbrak het hem aan leiderschapskwaliteiten….

Daar in Ieper en Verdun heb ik tienduizenden kruizen gezien.Veld na veld na veld na veld vol met kruizen. Onvoorstelbaar veel. Beangstigend reëel ook.  Het heeft toendertijd een onuitwisbare indruk op mij gemaakt en ik denk er nog regelmatig aan terug. Zeker op een dag als vandaag.
In WO II zijn er alleen maar veel meer kruizen en leed bij gekomen.

Gelukkig leven wij nu in, relatieve, vrede en kunnen we denken en zeggen wat we willen. Ook niet altijd even handig dat zeggen wat je wilt dat geef ik toe, maar stukken beter als toen in ieder geval.

Ieder jaar is er de Airborn herdenking hier in Ede. Al sinds Ieper en Verdun ben ik daar naar toe geweest. En er moet heel wat gebeuren wil ik daar niet ieder jaar mijn eigen vrijheid gaan herdenken.


Hè hè, eindelijk!

De foto’s stonden al even klaar en de tekst was in ‘t hoofd al gecomponeerd. Alleen nog even een uurtje tijd vinden omdat allemaal op het tabblad “Rally for Kids” te krijgen. Da’s dus net gelukt. Veel leesplezier aldaar.

Mocht het verhaal je aanspreken en/of ontroeren: join the club zou ik zeggen. Rechtsboven staan mijn gegevens. Ik verwacht je reactie.


Thumbs up for Rally for Kids!

Op 6 januari ben ik samen met Hans naar een netwerkevenement geweest. De organisatie, IMO Salessupport, had Rally for Kids geadopteerd als goed doel. Dat konden wij wel waarderen! Moet zeggen dat Rally for Kids aardig in het zonnetje werd gezet en dat we mooie contacten hebben opgedaan. Dat netwerken is net werken.

Niet alleen ik had de camera mee, er liep nog zo’n iemand rond. Die maakte de onderstaande plaat. Duimpjes omhoog  jongens,  lief en vooral onnozel lachen naar het vogeltje.

Vanzelfsprekend staat er een uitgebreid stuk, inclusief nog wat meer foto’s, op www.rallyforkids.nl.


Adieu Grumblers Course II

Op Grumblers Course werd met van allerlei wagens geraced. Van oud tot net op de markt. De auto’s die je hier ziet zijn van GB Track. Een submerk van Fly. Dat Fly staat/stond niet zo heel goed bekend maar met deze auto’s zijn toch wel heeeeel erg veel rondjes gereden op Grumblers Course. Probleemloos ook moet ik zeggen. Geen slechte keus geweest.

De wisselende formaten storen toch niet? Denk maar aan dat nostalgische fotoalbum van je grootouders. Was ook niet elke foto even groot als zijn/haar voorganger.


Adieu Grumblers Course, part I

Velen weten dat ik jaren terug een slotracebaan in de kelder heb gehad. De baan heb ik toenertijd de naam Grumblers Course gegeven, waarbij Grumblers natuurlijk een soort van verengelsing van mijn achternaam is.  Ik heb de racebaan toen vereerd met een website : www.grumblerscourse.nl. Hierop hield ik het wel en wee van mij in slotraceland in het algemeen en de slotracebaan uit mijn kelder in het bijzonder bij. Een tijdje terug ben ik gestopt met actief slotracen in clubverband en zit ik maar zo af en toe nog in de huiskamer op de knietjes met de vriendjes rondom een Carrera baan. De website deed ik ook al tijden niets meer mee maar ik heb hem/haar wel laten bestaan.

Tot binnenkort.

Het abonnement is opgezegd en nog even en Grumblers Course gaat naar de eeuwige digitale jachtvelden. Jammer en helaas maar het is gewoon niet anders. Afgelopen week nog eens door de oude mappen met foto’s gebladerd. Het is toch wel een gave tijd geweest hoor. Kelder leeghalen, tafel maken, scenery opbouwen, racen met de maatjes op de vaste donderdagavond. Prachtig. In de komende tijd zo af en toe een post met wat foto’s en een klein verhaaltje. Vandaag dus de kick off.

De foto’s zijn soms wat minder van kwaliteit en zeer zeker wisselend in formaat.  Maar dat mag de pret niet drukken!


Stand or I shoot!

Er is heel wat aan de hand daar in Tunesië. Zoals vaak bij grote gebeurtenissen is er een item aan geweid op The Big Picture van The Boston Globe. Hele mooie reportage waarbij er voor mij 1 foto uitsprong. Je moet het maar zien als fotograaf.

De foto in kwestie lijkt er eentje met een knipoog. Of toch niet?


What the Duck

Vaak vragen mensen aan mij of ik het niet zie zitten om met de fotografie mijn bood te gaan verdienen. Nou, als ik tevreden zou kunnen zijn met een halfje bruin in de week zou het nog te overwegen zijn. Echter als ik zie hoeveel brood onze huispuber momenteel naar binnen schuift gaat dat niet goedkomen.

In dat kader:


Brezan kalender 2011

Hij is er weer: de Brezan kalender 2011. Ja voor 2011 is hij er voor het eerst natuurlijk. Voor de voorafgaande jaren was hij er al eerder.

De foto’s in deze kalenders worden altijd gemaakt tijdens de Brezan Historische Rally die in het voorjaar verreden wordt. Tijdens deze Rally rijden historische voertuigen een oriëntatierit vanuit het hoofdkantoor van Brezan in Ede. Eindpunt is een restaurant hier in de buurt. Deelnemende equippes betalen inschrijfgeld en dat wordt aan het einde van de dag aan Rally for Kids overhandigd. Ziedaar de link tussen dit verhaal en mij: Rally for Kids.

Een aantal van de foto’s die gebruikt zijn in de kalender zijn van mijn hand. Erg leuk om dat terug te zien. Toch wel een egostreler.
Hieronder zie je ze.


Bijna vergeten.

Zeg, had ik jullie eigenlijk al gelukkig nieuwjaar gekust?
Niet?
Oeps, sowwy….

Bij deze dan alsnog de beste wensen voor 2011!


The Rewireman visits casa the Slipper

Gisterenavond was het weer eens zo ver. The Rewireman, remember the name als je online Mario Kart speelt!, kwam op bezoek. Zoals altijd met een stapeltje oude Autovisies onder de Bibia’s. “Heb jij ook eens wat moois te lezen” is zijn steevaste commentaar. Terwijl hij met een schuin oog naar de Smeg kijkt. Want daar staat het bier. En een verdieping lager de Jägermeister.

Afijn, een avond van jolijt, warm bier,  koude vrouwen, ESTJ’s en eerste indrukken, omzetten, UWV perikelen en het uitblijven van de volgende MAD-avond. Gezelli.


What the duck.

Nieuwe spullen via de post onderweg naar Casa the Slipper. Even een toepasselijke WtD.


Pimp my kantine

De meesten hier weten wel dat ik actief ben bij www.rallyforkids.nl.  Natuurlijk heeft Rally forKids een garage waar het wagenpark gestald is en onderhouden kan worden. In deze garage zijn momenteel wat verbouwingen aan de gang. Zodra dat allemaal klaar is kunnen we er ook gaan vergaderen in onze eigenste kantine. Om die wat op te leuken regelde Hans een kunstwerk.

Hij ontmoette de kunstenaar tijdens een oldtimerbeurs in Rosmalen. Ze raakten in gesprek en de beste man werd zo enthousiast over het werk van Rally for Kids dat hij aanbood een kunstwerk voor ons te maken. Dat kwam dus afgelopen week bij Hans binnen. Het meet 2 bij 1 meter en is al in de garage afgeleverd. Nu de verbouwing nog even afmaken en dan kan het in de kantine worden opgehangen.

Je kunt de site van de kunstenaar, Remco heet de beste man, vinden op www.reer-art.nl.
Ik vind zijn werk geweldig!


De rest

Van de winterwandeling van gisteren.

Wellicht veel witte bomen met donkere stammen in een besneeuwd bos voor velen maar ik ben er blij mee. Ter plekke al zo “naar rechts” gefotografferd als maar mogelijk was. Zo goed als niets in de nabewerking en dan toch zo lekker wit en fris. Vind het knap van mezelf!


En alweer een nieuwe jas.

Ja ja,lieve reageerbuiskinderen. Alweer een nieuwe jas inderdaad. We blijven aan de gang.
Zelf vind ik deze jas wel mooi. Lekker rustig en duidelijk. Jullie mening graag?

Wel moeten alle foto’s even smaller gemaakt worden. En da’s een dusdanig vies klusje dat ik daar wel even de tijd voor nodig heb. Denk dat ik alleen maar even de foto’s uit de verschillende pagina’s doen en de foto’s in de diverse blogberichten maareven laat voor wat ze zijn.

Uw gewaardeerde commentaar zie ik graag tegemoet.


De weg terug.

Is niet altijd zo leuk als de weg heen.

De weg naar de stronken op de Hoge Veluwe was prachtig. Lekker op zo’n witte fiets. De eerste die ik pakte was meteen raak: banden goed hard en stuur en zadel op de juiste hoogte! In de zon fietste ik naar de plek des foto’s.
Terug was echter een ander paar mouwen. Geen zon, veel wind en sneeuw. De witte fiets had ik ergens geparkeerd en ik was verder gaan lopen. Was best een stukje naar de uitgang moet ik zeggen.

Ondanks de vele lagen kleding kreeg ik het behoorlijk koud. Door de sneeuw werd alles ook wat nattig. Waarom ik steeds moest denken aan Otzi weet ik niet. Volkomen uitgeput kwam ik, ondertussen zag ik er uit als de Yeti, bij de uitgang aan. Van de tocht kan ik me niet al te veel herinneren. Maar gelukkig hebben we de foto’s nog!


What the Duck

Bijgaande What the Duck geeft aardig aan hoe het in huize Morren gaat momenteel.
Mocht je dit lezen dan weet je dus al wanneer onze kerstkaart bij jullie op de mat ploft. Vlak voor mijn verjaardag…. Waarschijnlijk.


Maar niet doen dus.

Laatste tijd zit het niet echt mee op het banengebied zzal ik maar zeggen. En da’s nog wat zwak uitgedrukt.

Krijg regelmatig de opmerking dat ik wat met m’n fotografie moet gaan doen. Dat gaan doen als betaalde baan zeg maar. Nou, daar vond ik een hele mooie What he Duck over. Weet je meteen wat de kansen zijn op dat gebied.


Stronken op de Hoge Veluwe

Gisteren naar de Hoge Veluwe geweest. Het zou in de ochtend nog zonnig zijn en dan wat gaan sneeuwen. Dus vroeg op pad! Om een uurtje of 09.30 was ik op de eerste fotolocatie. Hier ben ik al verschillende keren eerder geweest en dus wist ik wat ik kon verwachten. Og beter gezgd, ik hoopte dat ik wist wat ik kon verwachten.

De zon stond al mooi aan de hemel te schijnen en omdat de sneeuw werkte als een groot reflectiescherm waren er geen echt donkere schaduwen. Thuis had ik de 10-24 al op de body geschroefd voor mooie dramatische groothoekshots. Wat daar was ik naar op jacht. De natuur werkte mee, de camera liet me niet in de steek en de stronken lagen daar waar ik hoopte dat ze nog zouden liggen.

Hier alvast een voorproefje. De rest volgt nog so stay tuned!


Eindelijk klaar

Vies klusje met dit weer. De verf droogde haast niet met al die vorst en sneeuw.

Thanks Dr. Dré voor de spot.


Lekkur.

Morgen een dagje naar de Hoge Veluwe. Helaas niet al te veel kans op zon maar wel een lekker lage temperatuur. Alle accu’sliggen al aan de prik en de objectieven zijn gepoetst. Ben d’r helemaal klaar voor.

Wellicht soortgelijke platen. Maar dan met meer sneeuw en netjes ingeflitst. We gaan wat experimenteren morgen! Kan haast niet wachten. De lange onderbroek ligt al op de verwarming…..