nou, dan weet je het wel…

reportage

Wel duuzend Ans Ichkaarten® op een dag meneer!

Al een tijdje geleden vroeg André, oude slotracemaat van me, of ik niet eens zin had om een dagje met ‘m mee te gaan. Op de bok in z’n nieuwe DAF CF. Nou dat leek mij wel aardig om te doen. Wist ik veel.

Paar dagen ervoor mailde hij mij hoe laat ik bij hem moest zijn. Precies om 05.15. Nou heb ik doordeweeks geen auto tot mijn beschikking dus dat zou om 04.30 hier thuis wegfietsen betekenen. Wekker af om 04.00. Dat was zelfs André wat te gortig en hij heeft mij om 05.00 thuis opgehaald. Perfecte service kerel, nogmaals bedankt! Vlot naar Barneveld waar het monster voor die dag al stond te wachten.

duuzendansichkaarten001

Vlug een paar bakken koffie naar binnen en de thermos tot aan de rand gevuld. Eerste adres was de Lidl in Zwaag. Daar klopten we om 07.00 aan. Lossen en weer door. Het was daar een stuk witter dan in het midden van Nederland. Mooie uitzichten. Leken wel Ans Ichkaarten®.

duuzendansichkaarten002

Door naar het volgende adres. Daar moest de zijkant van de wagen open. En natuurlijk ook weer dicht. Dat gaf wat problemen en dan is 2 graden onder nul in de openvlakte met wind toch best koud hoor. Gelukkig was het vlot opgelost en konden we de eerste verplichte rust pakken. Heerlijk zo’n standkachel kan ik je vertellen.

duuzendansichkaarten003

Na de rust fluks door naar de volgende klant. Onderweg kon ik vanuit de cabine mooi fotograferen. Prachtige landschappen. Dat uitzicht krijgt zo’n chauffeur d’r maar mooi gratis bij zullen we maar zeggen. Ans Ichkaarten® uitzicht.

duuzendansichkaarten004

duuzendansichkaarten005

Ondertussen bleef André onverstoorbaar aan die hoepel draaien. Op de lange rechte stukken gelukkig niet.

duuzendansichkaarten006

Weer zo’n schitterende Ans Ichkaart®.

duuzendansichkaarten007

Na een paar adressen weer verplichte rust. Vrachtwagen achteruit een weggetje opgedraaid en even een bammetje naar binnen schrokken. Het uitzicht was niet slecht moet ik zeggen. En dan bedoel ik niet die mevrouw met die kromme Duitse Herder…

duuzendansichkaarten008

Vlakbij het hoofdkantoor van de AH zijn ze van dit soort gebouwen aan het zetten. Mooi hoor. Vanaf een afstandje leek het net of ze in de lucht zweefden. Soort van luchtkastelen zeg maar. Hoop niet dat de aannemer dat ook zegt straks als hij ziet wat hij er aan verdiend heeft. Of verloren….

duuzendansichkaarten009

Administratie bijwerken. D’r komt nog een behoorlijke papierwinkel bij dat chauffeuren kijken zeg. Je moet echt oppassen dat je niet een bonnetje vergeet af te scheuren en zo. Een procesoptimalisator zou een leuke uitdaging hebben aan die papieren. Veel dingen gaan in 3-voud en dan ook nog met de hand op andere bonnen. Of in de ritcomputer. Veel dubbel werk volgens mij. Maar ja, who am I om daar wat van te zeggen.

duuzendansichkaarten010

Die bult in de wang komt door het zoveelste gejatte droppie.

duuzendansichkaarten011

Hij doet het al 2 jaar maar kijkt toch nog regelmatig in de binnenspiegel.

duuzendansichkaarten012

Of toch in de buitenspiegel? Ik zie d’r niks in. Ja, Ans Ichkaarten®.

duuzendansichkaarten013

Totdat een bus van Arriva ons ineens met een noodgang aan de rechterkant passert. Busstrook…

duuzendansichkaarten014

Natuurlijk ontkomen we op de terugweg bij Hilversum niet aan een zee van oplichtende achterlichten. File. Zucht…

duuzendansichkaarten015

Ongeveer 16.15 zijn we terug op de thuisbasis in Barneveld. Links de oude bak van André, rechts de nieuwe.

duuzendansichkaarten016

Maatje, wist ik veel dat het zo’n bijzonder leuke dag zou worden! Doen we ooit nog eens. Gaat er wel meer koffie mee. En zoeken we weer uit waarbij we weer duuzend ansichtkaarten zien onderweg!

Ans Ichkaarten® is een door Dakotatrack en Jack the Slipper gedeponeerd handelsmerk.


Cochleaire capriolen.

Een tijdje geleden ontving ik, out of the blue, een mail van een dame uit het noorden van het land. Zij was haar hele leven al slechthorend en had een tijdje terug haar gehoor helemaal verloren. Begin dit jaar heeft zij operatief een implantaat ontvangen en sindsdien kan zij, met één oor, weer horen! Over haar belefenissen, ups en downs heeft zij een boek geschreven. Dit boek zou op 1 december aan de wereld gepresenteerd worden.

Waarom zij mij dan belde? Nou da’s gauw gezegd: zij wilde graag een foto van mij op de cover van het boek gebruiken. Welk één eer nietwaar?
Na wat heen en weer gemail en een telefoontje was de zaak beklonken en kon het boek gedrukt gaan worden. En zo lieve lezers kon het gebeuren dat ik gisterenavond om 17.00 achter het stuur van onze bolide kroop om af te reizen naar Ljouwert. Da’s best ver vanaf Ede. Maar gelukkig was ik om 19.15 al halverwege de reis van die dag.

De presentatie van het boek was in het Auditieve Centrum. Inderdaad een treffende plaats. Al vlot na binnenkomst was de zaal gevuld met zo’n 60-70 Fries sprekende mensen. Ik moet bekennen dat ik mij regelmatig in een aflevering van “Zaai” waande. Elk moment kon postbode Sieme de zaal binnenfietsen. Of Irm van het hek vallen natuurlijk. Gelukkig werd met mij als buitenlander rekening gehouden en sprak iedereen vrijwel accentloos Nederlands.

Vanzelfsprekend een openingswoordje en daarna een zeer persoonlijk woord van Elske de schrijfster van het boek.  Daarna reclame voor het boek door een olijk trio en een vlotte en gezellige babbel van de uitgeefster Jitske van Elikser Uitgeverij. Natuurlijk de overhandiging van het eerste exemplaar en nog een mooie warme toespraak van een collega/vriendin van Elske. Het was los, het was hartelijk en het was warm. En niet doordat de thermostaat tot gevaarlijke hoogten was opgeschroefd.

Na de signeersessie ben ik weer huiswaarts getogen. Iets voordat de nieuwe dag aanbrak was ik thuis. Inderdaad een hele onderneming voor een paar foto’s, een gesprekje met de schrijfster en een gesigneerd boek. Maar zoals ik al tegen iemand zei: “het leven bestaat uit veel middelmatigheden, als je dan een positieve uitschieter in  iemands leven tegenkomt en je mag daar deelgenoot van zijn dan moet je die kans met beide handen aangrijpen”. Het kostte inderdaad wat moeite maar ik heb er een mooie avond voor teruggekregen.

CC01f

Elske, het was erg fijn om je persoonlijk te ontmoeten, te spreken en je verhaal te lezen. Het boek is al uit, met nog steeds maar één ezelsoor!, en daardoor heb ik het gevoel dat ik je al veel langer ken dan de feitelijke periode. Aangrijpend, persoonlijk, informatief, humoristisch, beangstigend en hoopvol richting de toekomst. Ik kan niet anders zeggen dat ik het een goed boek vind.

En dan nu de reclame: Cochleaire capriolen is geschreven door Elske Posthuma, uitgegeven door Elikser Uitgeverij en heeft als ISBN 9789089541314. Echt een aanrader voor iedereen die met slechthorendheid leeft of in aanraking komt.


How low can you go? part I

Nou in ons huis kun je heel low gaan hoor. Wij hebben namelijk een kelder. Heel vroeger was daar een heuse racebaan gevestigd. Klik maar eens op www.grumblerscourse.nl dan vind je nog wel wat foto’s terug van hoe het toen was. Best wel een gave tijd toen. Maar ja, zoals Normaal al zong:” mar zoals altied komp an dat gejakker een end”, de racebaan is niet meer…. De slotracehobby staat op een laag pitje en wordt nog maar heel af en toe beoefend. Met de maatjes van het eerste uur op de knietjes op de grond. Da’s dan wel weer leuk natuurlijk.

Maar goed. Terug naar de kelder want daar gaat het hier om. Die moet grondig opgeknapt worden. Alles van de muren, vloerbedekking verwijderen, muren goed schoonsteken met plamuurmes, muren vochtwerend behandelen, IKEA stellingen uitzoeken, stellingen monteren, extra stopcontact en lichtpunten aanbrengen, kunststof opbergboxen scoren, bakken voor voedselvoorraad aanschaffen en dan alles weer inrichten. Makkie toch?

Niet als je je bedenkt dat onze kelder de laatste jaren als een opslagplaats is gebruikt. De ruimte meet 4 bij 2 meter maar je kunt er niet met 2 personen staan…. Da’s dus de eerste uitdaging: het leegruimen van de kelder.

hlcyg01

hlcyg02


Vroeg en actie.

Had ik al gezegd dat ik gisteren heel vroeg in Zandvoort moest zijn? Oh, pas drie keer…. Duidelijk. Maar het was dus vroeg en ook nog donker. Kon daardoor wel mooi deze foto maken van de trailer vol met Rally for Kids wagens. Erg gaaf gezicht.

DSC_5148b

Later op de dag, zo tegen het einde van het programma, kon ik tussen het gaas door deze plaat schieten. Actie en spektakel. En stank. Wel eens geschroeid rubber geroken?

DSC_5854a


Rally Midden Nederland

Afgelopen zaterdag was mijn “vuurdoop” als fotograaf bij Rally for Kids.
Vermoeiende maar heerlijke dag gehad. De kids hebben zich goed vermaakt en het weer zat ook nog eens mee. Prima toch?

Even een paar rallyplaten. Foto’s van de kids lever ik, vanwege de privacy natuurlijk, in bij m’n organisatie.

rfk01

rfk03

rfk05

rfk07


Airborne Feelings, de finale

Gisterenochtend op de fiets geklommen en naar de Airborne begraafplaats in Oosterbeek gereden. Was er al lekker vroeg zodat ik de enige bezoeker was. Op de tuinmannen na dan.
Het was er schitterend. Voor zover dat kan op zo’n plaats natuurlijk. Alles strak onderhouden en schoolkinderen hadden voor elk graf een bosje bloemen gelegd. Beide monumenten waren rijkelijk voorzien van kransen.

De zon scheen prachtig door de bomen.
DSC_2664a

Schril contrast: fleurige bloemen versus kil steen.
DSC_2806a

Overal de bekende kruisjes met klaproos.
DSC_2668a

Deze ijzervreter stond een tijdje in gedachten verzonken bij een grafsteen en drukte ook een kruisje in de grond.
DSC_2787a

Sfeerplaatje met een krans als voorgrond.
DSC_2802a

Met deze 2 heren heb ik een tijdje staan praten. Erg aardige chaps moet ik zeggen.
DSC_2804a

Zonder woorden
DSC_2784a


Airborne feelings

Gisteren was de 65ste herdenking van Operation Markert Garden hier in Ede op de hei. Natuurlijk ben ik daar heen geweest. Vroeger zeiden dit soort vieringen mij niet zoveel. Maar na mijn fototrips naar Ieper in België en Verdun in Noord-Frankrijk (hier is in WO I heel zwaar gevochten) zijn dit soort herdenkingen voor mij gaan leven.
Er is zoveel gebeurd in die 2 wereldoorlogen en wij kunnen daar vandaag de dag nog zoveel lessen uit halen dat we het gewoon niet mogen vergeten.

OMGkoppen07

Tijdens de herdenkingsplechtigheid was er een kort gedeelte waarin een Engelse veldprediker voorging. Hij bad een kort eenvoudig gebed en sloot af met het Onze Vader. Hij vroeg of wij hem in dit gebed wilden volgen. In het engels ging dat niet maar in het Nederlands natuurlijk wel. Indrukwekkend, daar op z’n grote vlakte met zoveel tienduizenden mensen. Toen daarna nog het Wilhelmus gespeeld werd en ik zachtjes meezong had ik mijn tweede kippenvelmomentje.

OMGdetails07

M’n cameraatje was ook mee en daar heb ik een reportage mee geschoten. Klik op de link onderaan in dit bericht en dan kom je op mijn Flickr pagina. Vlak boven de thumbnails staat “slideshow”, als je daar op klikt gebeurd verder alles vanzelf.

OMGkoppen08

http://www.flickr.com/photos/34985065@N07/sets/72157622287380287/


Gazonmaaiers- en quadrace, de graspollen.

Nou en die kwamen los hoor die pollen. Zo los dat ze je om de oren vlogen. Gelukkig was het niet zo modderig als vorig jaar want dat was heul alderbastends. Nu was het stoffig… Altijd wat nietwaar?

De quads gingen echt gigantisch hard. Wat een geweld zeg van die mannen. Helemaal naast de machine hangen in de bocht om maar zo veel mogelijk grip te houden. Op het scherpst van de snede werd er gestreden. Prachtig om te zien.

20090912RBk034

20090912RBk038

20090912RBk043

20090912RBk068

Na de quads de gazonmaaiers. Ook erg gaaf moet ik zeggen hoor. Stond even met één van de rijders te praten. Ruim 120 PK, schijfremmen rondom, stuurbekrachtiging. En dat allemaal om een beetje gras te kunenn maaien. Maar ook hier ging het echt hard. Met het mes tussen de tanden werd er ook in  de bochten strijd geleverd. Prachtig om te zien.

20090912RBk023

20090912RBk048

20090912RBk062

20090912RBk051

Heren organisatie, ik heb genoten. Volgend jaar weer organiseren graag!!
De CD met foto’s is onderweg.


Tattoo Henkie, het naaldwerk.

Wel gaaf om eens mee te maken moet ik zeggen hoor. Wellicht ooit nog eens een GT40 in Gulf jas op de schouder.

20090911RBk001

20090911RBk007

20090911RBk011

20090911RBk014

20090911RBk017

20090911RBk019

Was gaaf Flipse, doen we nog eens! Maar wel op jouw lijf…


Brandingraften.

Zoals velen weten hebben wij familie op Texel. Daar was afgelopen weekend de jaarlijkse familie BBQ. En omdat schoonzussie Wilma bij een outdoorcentrum werkt, www.zandbanktexel.com, leek het haar wel leuk om met een zwikkie familieleden de boot in te gaan. D’r hadden zich heel vlot voldoende zeebonken aangemeld kan ik je vertellen.

Hier is het plaatst delict, cq. plaats des onheils. Mocht je ook eens willen: bij paal 17, dezelfde afslag als Ecomare, helemaal doorrijden tot aan het strand (hoe logisch) en dan rechtsaf nadat je op het strand bent.

20090906RBk001

Raft en peddels lagen al klaar.

20090906RBk015

Til op dat ding en naar de vloedlijn d’r mee!

20090906RBk040

20090906RBk043

Nog een laatste uitleg en dan: GAAN!!!!!!

20090906RBk044

20090906RBk062

Behoorlijke golven en windkracht 6 pal op de kop. Moet je aardig peddelen met z’n tienen wil je op je plek blijven. Laat staan door de branding heen komen.

20090906RBk091

20090906RBk121

Niet alleen een instructeur aan boord maar ook nog eentje op de vaste wal. Veiligheid voor alles natuurlijk. Goed voor elkaar daar.

20090906RBk135

Dodelijk vermoeid na drie vergeefse pogingen om door de branding heen te komen komt het spul na een uur weer aan wal.

20090906RBk156

Even op adem komen en dan de laatste beproeving doorstaan: mul zand en duin op naar de basis.

20090906RBk159

20090906RBk196

Was helemaal top Wilma! Goed idee en ook perfect uitgevoerd. Niet alleen je bemanning heeft genoten maar ik ook!


Rally for Kids in de Heideweek

Net even wat foto’s getrokken van de mannen van Rally for Kids. Geweldig was het weer. Beetje bibberende kinderen de rallywagen in en na 3 rondes er stralend weer uit.

Goed werk mannen!

rallyforkids001

rallyforkids002

rallyforkids003

rallyforkids004

rallyforkids005

rallyforkids006

rallyforkids007

rallyforkids008

rallyforkids009