nou, dan weet je het wel…

klusje

‘Jakkie bah’ header.

Tijdens mijn eerste slootkantexpeditie van dit jaar hoorde ik ze heel zachtjes roepen deze kevertjes uit de header.

“Het is lente, het is lente, ik voel het aan mijn instrumente”

Omdat de header is vervangen door een frisser exemplaar hieronder de originele foto.


Snijden, knippen, printen en plakken.

Vooral heel veel plakken. Maar mooi wordt het! Definitieve resultaat donderdag hier te bewonderen. Denk ik.


Hè hè, eindelijk!

De foto’s stonden al even klaar en de tekst was in ‘t hoofd al gecomponeerd. Alleen nog even een uurtje tijd vinden omdat allemaal op het tabblad “Rally for Kids” te krijgen. Da’s dus net gelukt. Veel leesplezier aldaar.

Mocht het verhaal je aanspreken en/of ontroeren: join the club zou ik zeggen. Rechtsboven staan mijn gegevens. Ik verwacht je reactie.


Eindelijk klaar

Vies klusje met dit weer. De verf droogde haast niet met al die vorst en sneeuw.

Thanks Dr. Dré voor de spot.


Fotoviewer

Vandaag een leuke update gedaan.

Ik was deze middag even bij cameraatje Chris om zijn verzameling vintage camera’s te bewonderen. Gaaf hoor van die oude rommel! Mocht je ooit met de camera uit 1892 (!)gaan fotograferen dan wil ik de zwarte doek wel over je hoofd plooien! Die Rolleiflex is een echt hebbendingetje. Ben benieuwd wat daar voor foto’s uit gaan komen.

Ook even met de iPad gespeeld. Wat een gaaf stukje techniek is dat zeg!  Super gewoon. Geef mij zo’n ding met een zwik boeken d’r op en een goede draadloze internetverbinding en je hoort me de komende 4 weken niet meer.

Maar waar het om gaat, een nieuwe fotoviewer. Er bestond altijd al de mogelijkheid om de foto’s die je hier op de verschillende pagina’s ziet aan te klikken. Ze opende dan groter in een nieuwe pagina. Nu kun je de foto’s op de “home” pagina aanklikken en openen alle foto’s uit die post in een mooie lightbox. De pagina wordt donker en de foto’s worden op een zwart veld weergegeven. Links en rechts aan de zijkant verschijnt een pijl waarmee je naar de vorige/volgende foto kunt.  Ziet er gelikt uit moet ik zeggen. Bedankt voor de tip Chris.


Inside out.

Heel lang terug kochten wij onze eerste digitale camera. Een Canon A75 van 3,2 MP. Fijn dingetje en echt heel veel foto’s mee gemaakt. Totdat een maand of 3 terug het ding er ineens mee kapte. Vanavond maar eens even “inside out” gespeeld.

Heel veel van dit soort ieliepiele schroefjes.

Diafragmabladen. In totaal 6 stuks.

Het spoeltje wat het diafragma laat sluiten.

Het achterste lenselement.

De tandwielen die ervoor zorgen dat de frontlens naar buiten beweegt zodra je de camera aanzet.

De aandrijfmotor en het primaire tandwiel voor de aandrijving van de tandwielen van de vorige foto.

Het rekencentrum van de camera. Alle electronica op een paar chips.

Even voor de juiste afmetingen.

De beeldsensor. Toch niet voor te stellen dat hier 3.200.000 beeldpunten op zitten. Laat staan 14.000.000 zoals bij sommige compactcamera’s tegenwoordig.

Het was nog een vies klusje om alles weer in elkaar te zetten.


Back on track

“Soooooo, dat was even schrikken hè?” staat ergens in de tekst van het nummer “in de disco” van de formatie Noodweer. Maar gelukkig is het ook hier weer opgelost. Dankzij ICT maatje Chris. Gewoon tijdens een bakkie koffie weer voor elkaar gefixed.

De corrupte database geripd in de downloadfile. Dan de php bestanden door de SQL converter en via FTP geupload naar de backup. In de temeparay folder natuurlijk.

Zo simpel.

Als je het weet.

Thanks pal!!


Pfffffffffffffffff,

Zo lieve reageerbuiskinderen. Het ziet ernaar uit dat ik eruit ben. Alle template  die ik gebruikte lieten op mijn PC niet zien wat jullie als bezoekers wel zien: in elkaar gedrukte foto’s zodra ik buiten de standaard templatebreedte ga.

In dit template worden alle foto’s standaard wat kleiner geplaatst en ook echt weergegeven als een ouderwetsche foto met zo’n nostalgisch wit randje rondom. Maar de foto’s zijn wel klikbaar naareen groter formaat!

Het scheelt mij veel werk en ik vind het er ook erg mooi uitzien zo. Wat vinden jullie ervan?


Afmetingperikelen.

De vaste bezoekers hebben het al wel gemerkt: er is iets goed mis met de afmetingen van de foto’s die ik hier plaats.
Bij het huidige template is het mogelijk om foto’s veel groter te uploaden dan de 530 pixels breed die getoond wordt. Op mijn eigen PC gaat dat prima. Ik upload 1200 pixels en ze worden keurig verkleind naar 530 pixels in de website. Klik ik op de foto dan opent deze in een nieuw venster op de 1200 pixels van het origineel.

So far so good.

Want bij veel mensen is dus wel de hoogte van de foto correct maar wordt de breedte gedrukt naar de maat van het template, 530 pixels. The Rewireman meldde :”alle foto’s zien d’r uit alsof ze between the tramdeuren hebben gezeten”. En dat kan natuurlijk niet de bedoeling zijn! Ik heb in de laatste post de foto’s dus even kleiner geplaatst maar wel klikbaar gelaten naar de 1200 pixels versie. Morgen kijk ik wel even verder of ik een legantere oplossing kan vinden want dit is een noodgreep.


Werk aan de winkel.

Na het kiezen van de nieuwe jas, sokken en/of ondergoed nu de volgende klus: het vullen van de website.

Zoals je bovenaan de pagina ziet zijn er een aantal onderwerpen waarover ik wel wat kwijt zou willen. Da’s niet alleen leuk om te doen maar vooral tijdrovend. In totaal staan er zo’n 120 foto’s klaar om ‘even’ bewerkt te worden en te uploaden. Samen met een paar regels tekst natuurlijk want geen plaatje zonder praatje bij Jack.

Het stuk ‘reportage’ is zojuist gevuld. De foto’s voor het deel ‘natuur’ zijn deels al bewerkt. Paar dagen nog, even geduld.


How low can you go, part VII

Nou nou, hè hè, poeh poeh, tjonge jonge zeg. Het is af. Eindelijk zijn we klaar in de kelder. Het duurt even maar dan heb je ook wat zeg maar.
Gisteren de laatste IKEA rekken in elkaar geschroefd en vanmorgen de TV en spelconsoles naar beneden gebracht. Rekken ingeruimd met de laatste spullen en de gamechairs neergezet. Via Marktplaats, 2 stoelen voor €10,-! Zitten heerlijk.

Best wel gaaf geworden al zeg ik het zelf. Simpel en doeltreffend maar Aron en Aniek zijn er zeer content mee.

Vanaf de trap kijkend zie je dus dit als je beneden komt. Op het meubeltje rechts staan de TV, de Wii en de Xbox. Alle voedingen, kabels, afstandbedieningen en dat soort zut liggen in het kastje.

Als je dan het meubelstje naar buiten rolt, staat op zwenkwielen, en je gaat in een stoel zitten zie je dit:

Buig je iets naar links en kijk je onder de trap dan staat daar de campingkoelkast. Altijd handig zo’n extra koeling bij verjaardagen of zo. Volgende week is het zo ver dan zit het ding weer stampende vol met van allerlei lekkernijen.

Nou nog zorgen dat het er net zo netjes blijft als het nu is. Dat het niet weer zo’n bende wordt dat je er maar in je eentje kunt staan. Zal mij benieuwen…


Vriendendienst.

Het is ongeveer 21.43 en er klinkt heftig gestommel aan de achterdeur. Ik zit lekker rustig ‘silence off te lambs’ te lezen.  “heeeeee, gozert” schalt het door de keuken. Da’s Mr. Sparky flitst het door mij heen. En ja hoor. In hoogsteigen persoonlijkheid. Met een heel raar schoudertasje om. Dat wel. Ben even bang dat hij is toegetreden tot het legioen der Fluwelen Sjakies. “Ik zei toch al dat we een fles bruin op zouden drinken en slap zouden ouwenelen!” was zijn commentaar. En inderdaad, in de tas zat een fleske Bruin. Koud ook nog!!

Maar Mr. Sparky, joe left the bilding toe soen beekoose tère is somting left in joer klas!  Loek but.

Kerel bedankt!! En niet alleen voor het fleske want dat is toch al weer leeg… :-)


How low can you go, part VI

Zo, gisteren en vandaag weer wat aan de kelder / gamehol geklungeld. Aan 1 zijde staan de IKEA kasten al. Het rek vooraan, dat met die vreemde stokken erin, is bedoeld voor de opslag van de schilderijen van Anemieke.  Staat straks dus helemaal vol met werken van Tijss. Waarschijnlijk zo vol dat het gewoon niet past. Dus  ik zou zeggen: “Wie biedt er meer dan € 250,- voor dit handgeschilderde doek voorstellende een, een, een ehhhh….. voorstelling!”

Het werk op de achterwand is overigens gewoon een bedrukte sticker. Te koop bij de Gamma. Dat zeg ik.
En natuurlijk een blik vanaf de achterwand richting trap. Het IKEA rek staat er nog steeds.

Vorige keer schreef ik over het lekker recalcitrant in Gulf kleuren gelaten stopcontact. Vandaag schrijf ik over een ander item dat verwijst naar het vorige leven van de kelder. De “slotracekalder-sticker”. Zit al jaren op de treden van de trap naar de eerste verdieping geplakt. Menigeen kijkt meer naar de sticker dan naar de ruimte voor het hoofd. Gevolg: veel geschreeuw en gebutste schedels. :-)

Mochten jullie denken “wat een mooie consistente kleuren in de foto’s Jack”, dan komt dat doordat de foto’s in RAW zijn geschoten. Vanmorgen de juiste Camera RAW plugin in Photoshop Elements gewurmd en we kunnen voortaan in RAW fotograferen. En verwerken. Minor detail.


How low can you go? part V

Een lang verwacht vervolg op de succcesserie “how low can yo go”. Eindelijk weer eens wat tijd gevonden om naast mijn drukke werkzaamheden wat verder te klussen in de kelder. Alle muren zijn ondertussen helemaal ontdaan van het oude pleisterwerk. Daarna in de Flevopol gezet en netjes voorzien van een aantal lagen witte latex. Extra lichtpunt gemaakt, bewegingssensor opgehangen (altijd makkelijk als je met volle handen naar beneden loopt) en een balk spotjes opgehangen.
Gisteren helemaal leeggehaald, groene Isofeltplaten erin en vandaag een stukkie vloerbedekking van de Kwantum. Mag niks kosten want het is en blijft een kelder natuurlijk.

En als herinnering aan de goeie ouwe tijd een stukje niet geschilderd maar lekker eigenwijs in de Gulf kleuren gelaten! Valt straks in een stellingkast dus zie je d’r bijna niks meer van. Voor mij jammer maar de wederhelf vindt het best zo.


OVD Groep Rallysprint

Zoals een aantal van jullie weten ben ik fotograaf/vrijwilliger bij Rally for Kids. Via deze stichting ben ik in contact gekomen met de MAC in Veenendaal. Zij organiseren een rallysprint en zochten nog iemand die hun PR team wilde komen versterken. Nou, tijd zat hier en affiniteit met auto’s en PR heb ik wel dus we zijn er ingestapt. Leuke club mensen die met hart en ziel aan het realiseren van een rallysprint werken.

De website is inmiddels in de lucht (www.ovdgroeprallysprint.nl) en ook de andere PR activiteiten lopen aardig door.

Eén van die activiteiten is het verzorgen van grote informatieborden bij de invalswegen in Ede en Veeendaal op die plaatsen waar straks de klassementsproeven verreden gaan worden. Vanmorgen hebben we het eerste bord kunnen plaatsen. Vies klusje want de vorst zat nog in de grond en probeer d’r dan maar eens een paal in te slaan.

ovdgroepbordk


Pindakaascake.

Vanwege het gezeur op allerhande fora en blogs hier het recept voor mijn onovertroffen pindakaascake. Ik geef het recept niet graag prijs omdat het al generaties in onze familie is maar ik wil van dat gezever af! Snap je? Mooi.

Daar gaan we:

Ingrediënten:
4 middelgrote eieren, kippen in vrije uitloop. 250 gr volkoren bloem gemalen op ruwstenen molenstenen. 250 gr ongezuiverde natuursuiker. 1 zakje biologische vanillesuiker. Half zakje 4-granen bakpoeder. 125 ml ongeraffineerde zonnebloemolie. 150 gram Max Havelaar fair trade pindakaas op kamertemperatuur.

Bereiding:
Verwarm de oven voor op 175 graden.
Mix de eieren met de suiker en vanillesuiker tot een lichtgele luchtige massa. Snelheid niet te hoog. Maar ook niet te laag. Voeg dan pindakaas en olie toe en mix dat er goed door. Tussendoor om de 25 seconden kom kwart slag rechtsom draaien. Meng bloem met bakpoeder en zeef dat erboven. Grote zeef nemen! Mix er goed door tot een glad en luchtig beslag. Tussendoor telkens om de 34 seconden de kom kwartslag linksom draaien. Vet een vorm van 30 cm doorsnede in (de kleinste bestillavorm) met een marterharen bakvormkwast en bestrooi met bloem. Bloem vanaf 20 – 30 cm hoogte laten neerstuiven.

Giet het beslag van links naar rechts in de vorm en bak in ongeveer 30-40 min gaar (heb de tijd niet precies in de gaten gehouden, dus blijven opletten). De cake is klaar als een hardhouten satéprikker schoon uit de cake komt. Prikken op ongeveer 3 – 4 cm vanaf de linkse rand bij rechtshandig mixen. Bij linkshandig mixen aan de rechterkant prikken.

Maak ondertussen het glazuur door de poedersuiker met wat lauw/warm gedeminiraliseerd water te
mengen tot een mooi glazuur. Laat de cake in de oven afkoelen (uitzetten en de deur elke 5 minuten een stukje verder open zetten) en daarna buiten de oven.

Haal uit de vorm en begiet met het glazuur. Laat hard worden en serveer.

Of:

Honig boerencakemeel, 25 gram minder boter,  3 eetlepels pindakaas. 
Kan ook.

Nog even over het merk pindakaas voor deze ovenheerlijke cake. Het beste neem je
helaaspindakaas


How low can you go part IV

Nu de voormalige racebaantafel vakkundig is verwijderd en het grootste deel van de zut uit de kelder is getakeld kan het bekijken van de kelderwanden beginnen. Hier en daar lijkt het wel of de Gulfkleuren van de wand komen namelijk. Nadere beschouwing leerde dat het hier niet om loskomend verfwerk maar om loslatende pleisterlagen ging. Dan is er natuurlijk nog maar 1 remedie: het plamuurmes, zweet en spierpijn.

Het eerste stukje is gedaan. Gewoon om even te kijken hoe vast het geheel nog zit. Nou dat valt wel wat tegen het wordt minstens een liter zweet.

Sommige stukken van de oranje band komen als een lange reep rubber los. Is toenertijd wel een laag of 5 dikke latex opgegaan voordat het dekte.
En inderdaad dat zijn mijn schaatsen ja. Holiday on ice heeft nog niet gebeld dus ik laat ze nog even liggen.


How low can you go, part III

Gisteren regenachtig dus niets in de tuin kunnen/willen doen. Dan maar de kelder in om de oude racebaantafel te verwijderen. Nog best een heel beetje werk. Had er toenertijd nogal wat veulachtig schroeven in gedraaid kwam ik achter. En nog van die lange ook.

Ik moet wel bekennen dat toen ik met de eerste losse delen de keldertrap opliep ik wel wat weg moest slikken. Zoveel plezier gehad en fijne momenten beleefd daar in die kelder. Nu dus definitief over. Maar ja, gaat er ergens een deur dicht dan gaat er ergens anders wel weer eentje open.

hlcyg04

hlcyg05

Na afloop lag dit zielige hoopje hout achter de garage.

hlcyg06

 


How low can you go, part II

Annemieke heeft zich meer dan gewoon ingespannen om de tafel in de kelder leeg te ruimen. Alles wat erop stond, lag of hing is weg. En da’s goed nieuws natuurlijk! Niet omdat het zo lekker opschiet, nee, maar omdat we d’r nu volgende week een racebaan op zouden kunnen leggen.

En da’s natuurlijk heel goed nieuws!

hlcyg03


How low can you go? part I

Nou in ons huis kun je heel low gaan hoor. Wij hebben namelijk een kelder. Heel vroeger was daar een heuse racebaan gevestigd. Klik maar eens op www.grumblerscourse.nl dan vind je nog wel wat foto’s terug van hoe het toen was. Best wel een gave tijd toen. Maar ja, zoals Normaal al zong:” mar zoals altied komp an dat gejakker een end”, de racebaan is niet meer…. De slotracehobby staat op een laag pitje en wordt nog maar heel af en toe beoefend. Met de maatjes van het eerste uur op de knietjes op de grond. Da’s dan wel weer leuk natuurlijk.

Maar goed. Terug naar de kelder want daar gaat het hier om. Die moet grondig opgeknapt worden. Alles van de muren, vloerbedekking verwijderen, muren goed schoonsteken met plamuurmes, muren vochtwerend behandelen, IKEA stellingen uitzoeken, stellingen monteren, extra stopcontact en lichtpunten aanbrengen, kunststof opbergboxen scoren, bakken voor voedselvoorraad aanschaffen en dan alles weer inrichten. Makkie toch?

Niet als je je bedenkt dat onze kelder de laatste jaren als een opslagplaats is gebruikt. De ruimte meet 4 bij 2 meter maar je kunt er niet met 2 personen staan…. Da’s dus de eerste uitdaging: het leegruimen van de kelder.

hlcyg01

hlcyg02