nou, dan weet je het wel…

natuur

Kruiend ijs bij Urk.

Schitterend natuurfenomeen is dat zeg! Indrukwekkend.


Jack’s gebibber bij -10


Zonsopkomst op de Ginkelse Heide.

Lekker op de MTB door bos en over heide. Felle zon bij zonsopgang na een koude nacht geeft gegarandeerd mist. Dus de 50 mm F/1.8 op de body geklikt en op pad. Alle foto’s op maximale opening gemaakt voor dat speciale gevoel dat je krijgt als je even tegen de zon in gekeken hebt.


Narrow escape

Afgelopen zondag, vroeg in de avond, even een frisse neus halen in het bos. Camera mee en na een uurtje terug richting auto. Plotseling een meter of 50 voor mij 2 zwijnen op het pad. Niks aan de hand dacht ik nog. Gewoon even wachten , die lopen zo het bos weer in. Dat deden ze ook wel maar pas na een minuut of 5. En ze hadden al best vaak mijn kant op gekeken. Rustig langs de plek gelopen waar de beesies het bos in gelopen waren. Ik kijk naar rechts en daar staat op nog geen 10 meter een stevige beer mij aan te staren. Achter hem een groep van zo’n 20-25 dieren waaronder veel jongen. Slik….
Snel loop ik nog wat door en hoor achter mij geritsel. Haastige blik over de schouder en daar komt hij aan. Welliswaar een sukkeldrafje maar toch onmiskenbaar in MIJN richting. Ik trek een sprintje van een meter of 20 en kijk nog eens om. Oeps, daar komen d’r nog 2 uit het struweel gestoven. Fluks nog een sprintje en dan heel snel in de veilige auto.

De volgende dag vertel ik het verhaal tijdens het eten der bammentjes. O, daar bij de volkstuinen naast het spoor? Daar heeft mijn broer vorige week een half uur in een boom gezeten, wachtend tot die beren eindelijk eens weg gingen.

Leuk hoor, natuur.


Heerlijke heldere luchten.

Vorig weekend ondanks alle drukte toch nog even de kans gezien om een fotowandeling te maken. Doel was om in 10 mm de heldere ruime Texelse landschappen vast te leggen. Wel gelukt volgens mij?


Just an CF dump


Je ligt nog steeds in dat gras en die zon schijnt nog steeds op je bol

Gewoon, omdat ik het kan plaats ik nog een paar “lig-in-het-gras-met-zon-op-de-bol” foto’s. Dit keer in het bijzondere 21:9 formaat. Mocht dat je bekend voorkomen: dat is het formaat wat ze in bioscopen gebruiken. Het originele en ultieme panoramaformaat dus.


Je ligt languit in het gras, de zon schijnt op je bol en

je bent heerlijk loom van de warmte. Langzaam kom je omhoog op je ellebogen. Doet je ogen open en

kijkt verwonderd om je heen.


Tulpen door een vissenoog.

Niet dat ik een gebakken sliptongetje tussen de tulpen heb gelegd maar het scheelde niet veel. Het nieuwe speeltje, de Nikkor 10,5 fisheye, heb ik op Texel eens uitgelaten tussen de tulpen.
En dat geeft best een gaaf effect moet ik zeggen.


‘Jakkie bah’ header.

Tijdens mijn eerste slootkantexpeditie van dit jaar hoorde ik ze heel zachtjes roepen deze kevertjes uit de header.

“Het is lente, het is lente, ik voel het aan mijn instrumente”

Omdat de header is vervangen door een frisser exemplaar hieronder de originele foto.


Blommekes met bollekes

Gewoon een Paardenpluisje tegen de zon ingehouden, mikken, klikken, klaar.


Kootwijkerveen tegen de zon in.

Gaat beter dan fietsen met de wind tegen zullen we maar zeggen.


Jack @ Kootwijkerveen

Afgelopen weekend naar het Nijkerkerveen geweest. Alwaar ik de stranger van een post hier lager trof. Hij heeft al gereageerd hoor, maak je geen zorgen.
Even een paar van mijn plaatjes :

Later komen er nog wel een paar. Maar dan is afwijkende formaten. Wat je nu ziet is gewoon 3:2, dus de originele beeldverhouding.Ik ben ook wataan het experimenteren met puur vierkante beeldformaten en het originele bioscoopformaat: de 21:9. Vooral de laatste moet je echt van te voren weten of je die wilt gaan maken want je snijdt behoorlijk wat weg boven en onder. Ik denk dat ik maar eens een soort van kartonnen kader daarvoor ga maken. Voor het makkelijker pre-visualiseren zeg maar.


Bokehrondjes.

Vanmorgen geprobeerd wat bokehrondjes te maken. Aardig gelukt maar het moet beter kunnen. Romiger. Gaat beter als de lichtpuntjes verder in de achtergrond zitten volgens mij. We blijven het proberen.


Hieveleersbeestje

Vanmorgen even snel een rondje in de tuin met het macro-objectief op de body. In de buxus, die al weer leuk uit begint te lopen, trof ik zowaar een paar lieveheersbeestjes. Slechts eentje zat op een fatsoenlijke, lees fotogenieke, plek. Die moest er dus zwaar aan geloven!

Heerlijk, het voorjaar komt eraan!!


Dagje Burgers Zoo.

Al een tijdje aan de klus bij m’n schoonzus. Heee, dat rijmt! Ik vond dat ik wel een dagje vrijaf had verdiend en heb me ‘s morgens net voor openingstijd bij Burgers Zoo af laten zetten. Ik was de eerste bezoeker die dag.  Meteen de bush in gedoken. Lekker een uurtje of wat rondgelopen.
Vlug een bakkie en dan de desert in. Daar vlogen een aantal leuke vogeltjes rond. Ik ben d’r maar eens goed voor gaan zitten en heb geprobeerd niet alleen de vogel maar ook wat van zijn/haar omgeving op de foto te zetten.


Combi.

Even 2 losse plaatjes. Beide had ik ook inde 2 voorgaande posts kunnen zetten. Maar dat heb ik dus niet gedaan.


Panootjes vanaf de Valeberg.

Precies wat het zijn: panootjes vanaf de Valeberg.
Leuke plek, ga ik vaker eens een fotootje trekken denk ik.


Nou dat werd tijd zeg.

Vanmorgen eindelijk, na een veel te lange tijd, weer eens op de fiets geklommen. De laatste tijd was ik of druk met sollicitaties, of weg voor Rally for Kids of het was gewoon te regenachtig weer om er op uit te trekken. Tot vanochtend dus!

Om 08.30 op de fiets richting de hei. Voor het mooi al 15 minuten te laat want eenmaal op de hei aangekomen was de zon eigenlijk al boven de horizon. Gelukkig was er wat bewolking en kroop de zon daar achter. Toen hij weer tevoorschijn begon te komen had ik alle zaken uitgestald en geïnstalleerd. Het resultaat?

Na deze foto’s doorgefietst naar de Kreelse Plas, de Mossel, uitkijkpunt de Valeberg en weer naar huis. Onderweg natuurlijk nog meer foto’s gemaakt. In mijn nieuwste versie fotobewerkingssoftware (Photoshop Elements 8 ) kwam ik een leuke functie tegen. Foto’s vanaf hetzelfde standpunt met verschillende belichtingen over elkaar heenleggen. Een soort van “easy HDR” dus. Om dat goed te kunnen testen heb ik dus wat foto’s vanaf statief en met een belichtingstrappetje gemaakt. Zal binnenkort het resultaat hier eens posten.

Al met al een lekkere ochtend. Minor detail: m’n thermosje is kaduuk! Na een uurtje wilde ik een bakkie doen. Buitenkant thermos lekker handwarm maar drankje veuls en veuls te koud. Zo dus maar even een nieuwe scoren.


Testje

Waarvoor ben ik eigenlijk al weer vergeten. Zal wel met de breedte van de foto te maken hebben. Of zo…


Witter dan wit.

En dat allemaal zonder Robijn fleur en fijn. Of op 90 graden met voorwas. Gewoon netjes belichten en het zwikkie “op rechts” houden.
In het Binnenveld, op de fiets een kilometer of 15 en te voet een uur. Terug natuurlijk de wind tegen. Maar dan smaakt de koffie bij thuiskomst nog wat lekkerder.

Speciaal voor jullie, en dan echt alleen voor jullie, in het klassieke panoramaformaat 16:9.


De rest

Van de winterwandeling van gisteren.

Wellicht veel witte bomen met donkere stammen in een besneeuwd bos voor velen maar ik ben er blij mee. Ter plekke al zo “naar rechts” gefotografferd als maar mogelijk was. Zo goed als niets in de nabewerking en dan toch zo lekker wit en fris. Vind het knap van mezelf!


Teasertje.

Vanochtend lekker even naar De Sijsselt geweest. Ik had er een kleurenrolletje ingedraaid maar daar is niets van te merken.
Komt nog wel meer de komende dagen.

BTW, is echt een kleurenfoto hoor! Niets aan gephotoshoped.


De weg terug.

Is niet altijd zo leuk als de weg heen.

De weg naar de stronken op de Hoge Veluwe was prachtig. Lekker op zo’n witte fiets. De eerste die ik pakte was meteen raak: banden goed hard en stuur en zadel op de juiste hoogte! In de zon fietste ik naar de plek des foto’s.
Terug was echter een ander paar mouwen. Geen zon, veel wind en sneeuw. De witte fiets had ik ergens geparkeerd en ik was verder gaan lopen. Was best een stukje naar de uitgang moet ik zeggen.

Ondanks de vele lagen kleding kreeg ik het behoorlijk koud. Door de sneeuw werd alles ook wat nattig. Waarom ik steeds moest denken aan Otzi weet ik niet. Volkomen uitgeput kwam ik, ondertussen zag ik er uit als de Yeti, bij de uitgang aan. Van de tocht kan ik me niet al te veel herinneren. Maar gelukkig hebben we de foto’s nog!