nou, dan weet je het wel…

Archive for December, 2009

Over eten.

Over eten of overeten? Wie zal het zeggen in deze dagen?

nordicwokken


No pictures please!

Lijkt deze pimpelmees te zeggen. Maar daar trok ik mij niet al te veel van aan.
D’r zijn dus meer foto’s. Die komen nog wel eens.

nopicturesplease


Vogeltjes fotograferen.

Althans, dat ben ik aan het proberen.

Ik heb een voederplank gemaakt en deze in de tuin gezet. Op de voederplank een houtblok met daarin grote gaten. In deze gaten heb ik vogelvoer gesmeerd. Het uitstekende deel van het dak van het tuinhuisje heb ik voorzien van dekkleden tot op de grond. Daarachter sta ikzelf met voor mij de camera op statief. Het objectief steekt door de dekkleden heen. Op een 200 mm ingesteld kan ik een leuk vullend plaatje schieten moet ik zeggen.

Het geheel is vandaag klaargezet en de vogels hebben ook al wel even op de houtblokken gezeten. Niet lang genoeg voor een mooie foto want ze moeten wennen aan de lokatie en het geluid van de camera. Morgen doe ik even een handdoek om de camera heen om het geluid zoveel mogelijk te dempen. Kijken of dat helpt.

Van Chris kreeg ik ook al tips om mooie strobistplaten te schieten van vliegende vogels. Maar da’s voor gevorderden dus we doen eerst de “gewone” platen. Lijkt mij al moeilijk genoeg. Gelukkig kan ik d’r bij zitten en hebben we elektriciteit in het tuinhuisje. De campingkachel staat strak onder de stoel en geeft lekker warmte…. Soort van outdoor de luxe zeg maar.

Plaatje van hoe het geheel er vanaf huis uitziet. En de plaat eronder laat aan de linkerkant een wel heel klein stukkie vogel zien. Beestje landde al voordat alles goed stond ingesteld.

DSC_9468ak

DSC_9477ak


Tegenlicht in zwart/wit.

Vorige week, vlak voor de sneeuwperiode, was ik in het bos. De zon kwam er net lekker door en er ontstonden prachtige zonnenharpen. Ik heb de foto’s eens omgezet naar zwart/wit. Vind ze niet onaardig moet ik zeggen. Je mag commentaar geven. Graag zelfs.

DSC_9193azkk

DSC_9196azkk

DSC_9197azkk


Even ontspannen.

Met al die gesprekken zou je haast vergeten eens even lekker te lachen. Gelukkig kreeg ik van deze een langdurige grijns op m’n gezicht. Ging d’r onder de douche niet af!

6a00d83454195d69e200e54f8322d08834-800wikopie


Winter!

Na eindelijk een paar koude en droge nachten dan nu echte sneeuw! Geen tijd om echt er opuit te gaan maar wel tijd om even vlug in de tuin wat plaatjes te knippen. Wie weet morgenvroeg even met de fiets de wijde wereld in.

DSC_9314akk

DSC_9320akk

DSC_9326akk


Zachte berm

Favoriet stukje uit de Dik Voor Mekaar Show:

“Dan gaan we nu over naar het volgende onderwerp….”
“Hee Dik, ik lees hiet net een goeie mop”
“Nee hè mensen, De Groot kan dat niet even wachten tot later in het programma? We zitten nokkie nokkie”
“Liesbeth schrijft: waarom zie je altijd alleen maar bordjes met ‘zachte berm’ staan?”
“Wat een onzin De Groot! Kan dat nou echt niet wachten die flauwekul? ”
“Weet jij het soms Dik?”
“Nee De Groot ik weet het niet! Nou nou nou nou, vertel het de luisteraars maar dan hè”
“Omdat ze de bordjes ‘harde berm’ niet de grond in krijgen”

zachteberm


Rent a Rally is dood, leve Rent a Rally!!

Gisteren hebben maatje André en ondergetekende Rent a Rally overgedragen aan haar nieuwe eigenaar. Dat is overigens zeker geen onbekende in slotraceland. Rent a Rally gaat gebruikt worden voor promotionele doeleinden. Dus beurzen en open dagen. Exact het doel waarvoor wij destijds de baan hebben gebouwd. Erg leuk voor ons is dat de nieuwe eigenaar de naam Rent a Rally gewoon blijft gebruiken. Komen we toch nog in de geschiedenisboeken!

rarverkocht


Taal is zeg maar echt mijn ding.

Een tijdje terug bij Paul de Leeuw op de bank ene Paulien Cornelisse. Leuk mens. Theatermaker en columnist. Geobsedeerd door taal en schrijfster van het boek “taal is zeg maar echt mijn ding”. Hoe wij vaak onze achterliggende bedoelingen en gedachten verraden door ons verhullend taalgebruik. Of, zoals de achterflap schrijft: “Niet over hoe mensen met elkaar zouden moeten praten, maar over hoe ze dat per ongeluk doen”. Je weet hoe rap en scherp de Leeuw is maar van haar kon hij toch niet winnen. Op 5 december heb ik de Spaanse editie van dit boek gekregen en ondertussen is het uit en herkauwd. Prachtig, scherp, analyserend en humoristisch. Aanradertje inderdaad.

Zo ongeveer aan het einde van het boek stond een voor mij erg pakkende oneliner. Ik ben nogal plannend en vooruitlopend op dingen. Sturend. Gaat soms goed, maar soms ook niet. Je doet je best om dingen voor elkaar te krijgen of te onthouden maar vaak word je ingehaald door het leven zelf. Je doet meer dan je stinkende best en toch….lukt het net niet. Je wilt het vasthouden maar weet dat je het los moet laten. Worsteling, onmacht, stress. Alles.

Daarom bestelde ik op www.truttigtegeltje.nl deze:

tt03

 

Want doen we dat in wezen niet allemaal?


Het geheim van het huuske…

Zit je op je fiets. Lekker in het bos. Beetje offroad weet je wel. Ineens vanuit je ooghoek en wat hoekige vorm tussen de grillige takken. Geen idee wat het precies is dus vlot van de fiets af, camera in de aanslag en tussen de bomen door glippen om uit te zoeken wat je nou zag.

DSC_8822ak

DSC_8824ak

Je denkt bij jezelf: “dat zal toch niet? Daar staat een mobiele pot! Midden in het BOS??”

DSC_8827ak

Maar jawel hoor, een keurig schoon, van mooi fris wit toiletpapier voorzien ecotoilet.
Durven houthakkers tegenwoordig niet meer met de broek op de enkels tegen een boom aan te gaan zitten of zo?
Of is het een milieumaatregel om de uitstoot van broeikasgassen terug te dringen? Ik heb werkelijk geen idee. Wie het weet mag het zeggen

DSC_8829ak

O, voordat ik het vergeet: er hing inderdaad een luchtverfrisser aan de wand. Dennengeur…


Effies een rondje.

Was d’r wel aan toe hoor. Een dag zonder regen en even tijd om wat voor mezelf te doen. Eerst naar de kapper, dan thuis vlot een bakkie en weg was Jack. Fotorugzak om en het statief op de bagagedrager. Richting Kreelse Plas.
Er zit al tijden een foto in mijn hoofd waarbij ik een landschap fotografeer dat van voor tot achter scherp is. Alleen het hoge gele gras heeft forse bewegingsonscherpte waardoor het een soort van “gouden waas” op de voorgrond geeft. De plek heb ik al gevonden maar steeds als ik in de gelegenheid was werkte het weer niet mee. Of teveel wind, dan zijn de boomtakken ook bewogen, of te weing wind. Vandaag precies goed. Alleen veel te guur en grauw waardoor er gaan sprake kon zijn van dat “gouden waas”. Wel technisch de foto uit kunnen proberen. Dat gaat goed komen. Nu nog een keer wat zon, de exacte lokatie en de plaat kan gemaakt worden.

20091204001

Dan even door naar de Kreesle Plas. Ook een leuke locatie. Vooral voor spiegelingfoto’s. Daarvoor stond er echter teveel wind. Dus maar gewoon een soort van bewijsfoto dat ik er geweest ben.

20091204002

Toen met een omweg weer naar huis. Ergens rechtsaf een bospad op om gewoon eens te kijken wat daar was. Nou daar komt nog een vervolg op want ik ben ook wat aan het kijken naar een experimentelere vorm van bosfotografie. Daar heb ik wel een mooie plekkie voor gevonden denk ik zo. Foto’s moeten nog wel wat extremer worden als deze hoor. Plaatje is ook zo klein dat je het haast niet ziet. Moet een soort van dromerige sfeer weer gaan geven.

20091204003

En natuurlijk moet ik ook nog even uitvinden hoe ik een mooie fotogalery implementeer in WP. Heb d’r al wat op het oog maar dat moet nog even rijpen.

Al met al een 20 kilometer gefietst en even heerlijk weg geweest.


Cochleaire capriolen.

Een tijdje geleden ontving ik, out of the blue, een mail van een dame uit het noorden van het land. Zij was haar hele leven al slechthorend en had een tijdje terug haar gehoor helemaal verloren. Begin dit jaar heeft zij operatief een implantaat ontvangen en sindsdien kan zij, met één oor, weer horen! Over haar belefenissen, ups en downs heeft zij een boek geschreven. Dit boek zou op 1 december aan de wereld gepresenteerd worden.

Waarom zij mij dan belde? Nou da’s gauw gezegd: zij wilde graag een foto van mij op de cover van het boek gebruiken. Welk één eer nietwaar?
Na wat heen en weer gemail en een telefoontje was de zaak beklonken en kon het boek gedrukt gaan worden. En zo lieve lezers kon het gebeuren dat ik gisterenavond om 17.00 achter het stuur van onze bolide kroop om af te reizen naar Ljouwert. Da’s best ver vanaf Ede. Maar gelukkig was ik om 19.15 al halverwege de reis van die dag.

De presentatie van het boek was in het Auditieve Centrum. Inderdaad een treffende plaats. Al vlot na binnenkomst was de zaal gevuld met zo’n 60-70 Fries sprekende mensen. Ik moet bekennen dat ik mij regelmatig in een aflevering van “Zaai” waande. Elk moment kon postbode Sieme de zaal binnenfietsen. Of Irm van het hek vallen natuurlijk. Gelukkig werd met mij als buitenlander rekening gehouden en sprak iedereen vrijwel accentloos Nederlands.

Vanzelfsprekend een openingswoordje en daarna een zeer persoonlijk woord van Elske de schrijfster van het boek.  Daarna reclame voor het boek door een olijk trio en een vlotte en gezellige babbel van de uitgeefster Jitske van Elikser Uitgeverij. Natuurlijk de overhandiging van het eerste exemplaar en nog een mooie warme toespraak van een collega/vriendin van Elske. Het was los, het was hartelijk en het was warm. En niet doordat de thermostaat tot gevaarlijke hoogten was opgeschroefd.

Na de signeersessie ben ik weer huiswaarts getogen. Iets voordat de nieuwe dag aanbrak was ik thuis. Inderdaad een hele onderneming voor een paar foto’s, een gesprekje met de schrijfster en een gesigneerd boek. Maar zoals ik al tegen iemand zei: “het leven bestaat uit veel middelmatigheden, als je dan een positieve uitschieter in  iemands leven tegenkomt en je mag daar deelgenoot van zijn dan moet je die kans met beide handen aangrijpen”. Het kostte inderdaad wat moeite maar ik heb er een mooie avond voor teruggekregen.

CC01f

Elske, het was erg fijn om je persoonlijk te ontmoeten, te spreken en je verhaal te lezen. Het boek is al uit, met nog steeds maar één ezelsoor!, en daardoor heb ik het gevoel dat ik je al veel langer ken dan de feitelijke periode. Aangrijpend, persoonlijk, informatief, humoristisch, beangstigend en hoopvol richting de toekomst. Ik kan niet anders zeggen dat ik het een goed boek vind.

En dan nu de reclame: Cochleaire capriolen is geschreven door Elske Posthuma, uitgegeven door Elikser Uitgeverij en heeft als ISBN 9789089541314. Echt een aanrader voor iedereen die met slechthorendheid leeft of in aanraking komt.


Zo, daar zijn we dan.

Eerst een tijdje alleen een wat statische fotowebsite. Toen moest het wat dynamischer worden en startte ik een weblog op Blogger. Daar vond ik de mogelijkheden wat te beperkt en ben ik geswitched naar WordPress. Daar kon al wat meer maar wat deed ik nu nog met die oude fotosite? Nou feitelijk niets meer. In WordPress kan vrij eenvoudig een fotoalbum geplaatst worden en dan stonden dus zowel mijn foto’s als mijn behoefte om wat dynamisch de foto’s van commentaar te kunnen laten voorzien op één en dezelfde plek. Het leek mij het meest voor de hand liggend om dat op mijn eigen domeinnaam te doen. Elegant noemen ze dat in de techniek.

Met trots presenteer ik u dus niets nieuws maar gewoon oude wijn in een oude zak.