nou, dan weet je het wel…

Archive for April, 2010

Be a hero

Dat ik nou een hele grote fan ben van het koningshuis kan ik niet zeggen. Wel heb ik altijd kippenvel tijdens het zingen van het Wilhelmus en vind ik dat de Oranjes goede ambassadeurs van ons land zijn in de grote boze buitenwereld. Ik accepteer dat het nou eenmaal zo is hier in Nederland. Ja het kost geld en ja het levert ook een soort van goodwill op als de Oranjes opdraven om de belangen van Nederland te behartigen.

Ze leven natuurlijk in een gouden kooi. Moeten altijd opletten wat ze doen, laten, zeggen en/of juist niet zeggen. Ik moet er persoonlijk niet aan denken. Pfffff. Tenzij ze van mij ook zo’n mooie gevelversiering maken natuurlijk. Maar ja, dat zal wel niet lukken met Jack als voornaam…


Vreemde vliegjes.

Vanmorgen in het bos zag ik ze vliegen. Ja, de vliegjes dan. Prachtig dansend in een baan warm zonlicht. Honderden. Vreemde beestjes waren het, korte harige lijven, deltavormige vleugels en hele lange antennes. Iemand die weet hoe deze vliegjes heten soms?


We vullen gewoon door.

Zojuist het hoofdstuk ‘natuur’ gevuld met wat plaatjes en korte praatjes. Het was weer een hele strijd maar we doen het graag voor u!


Omgaan met teleurstellingen.

Zoals ons aller Herman Finkers ooit al zei:”Wegens een tekort aan deelnemers gaat de cursus ‘omgaan met teleurstellingen’ niet door.”
Ik had jullie voor vandaag bokehrondjes beloofd. Helaas had ik mij wat op de weersomstandigheden verkeken. Vanochtend vroeg was het hier bewolkt en piepte de zon te weinig door de wolken om een tocht naar het bos te rechtvaardigen. Later op de ochtend trok de bewolking voldoende weg maar stond de zon weer wat te hoog. Laagstaande zon is eigenlijk wel een vereiste bij met maken van bokehrondjes. Door de takken schijnende zon als tegenlicht veroorzaakt bij volledg geopend diafragma immers de bokehrondjes. Dat je dat alvast weet.

De rondjes ga ik nog wel een keertje maken, Chris had al weer een triopje in gedachten geloof ik, en houden jullie dus tegoed. Als soort van “Wiedergutmachungsschnitzel” een foto uit de achtertuin. Gewoon van de den die weer begint uit te lopen. Geschoten met de Sigma 70-200 F/2.8 waarvan veel mensen beweren dat deze geen mooie bokeh kan maken. Nou, dat hebbenze dus mis. Is dit romig of is dit romig?


Ochtendzon.

Gisterenavond had ik al zin om vanmorgen eens wat vroeg op de fiets te klimmen en het Binnenveld in te rijden. Dus zat ik om 07.40 op het zadel. Temperatuur was al heel aangenaam en het licht was voor mij nog zacht genoeg om te fotograferen. Via het Binnenveld naar Wageningen gefietst, daar naar het begin van het Valleikanaal en dan dat kanaal langs fietsen tot aan Veenendaal. Rechtsaf en dan rustig aan weer richting thuishonk. Bijna 30 kilometer in een lekker tempo. Thuis snel douchen en dan koffie. Wat fijn!

Voor jullie wellicht een beetje veel van hetzelfde, voor mij echter een leuke herinnering aan een lekker ritje.
Morgenvroeg met de macro op de body naar het bos op zoek naar doorvallend licht voor bokehrondjes. Wat dat zijn? Zie je morgen wel.


Werk aan de winkel.

Na het kiezen van de nieuwe jas, sokken en/of ondergoed nu de volgende klus: het vullen van de website.

Zoals je bovenaan de pagina ziet zijn er een aantal onderwerpen waarover ik wel wat kwijt zou willen. Da’s niet alleen leuk om te doen maar vooral tijdrovend. In totaal staan er zo’n 120 foto’s klaar om ‘even’ bewerkt te worden en te uploaden. Samen met een paar regels tekst natuurlijk want geen plaatje zonder praatje bij Jack.

Het stuk ‘reportage’ is zojuist gevuld. De foto’s voor het deel ‘natuur’ zijn deels al bewerkt. Paar dagen nog, even geduld.


Nieuwe sokken, scheelt een jas!


Do I need to say more? Bedankt maat!


Alweer een nieuwe jas!

Chris scheef het al: jij verwisselt vaker van template dan ik van sokken! En hij heeft gelijk. Vandaag alweer een nieuwe jas gezocht, en gevonden, voor de site.

Het stoorde mij nogal dat je niet direct kon zien of er reacties waren gegeven op een post. Het interactieve deel van een blog spreekt mij erg aan en dat vond ik dus te veel in de verdrukking komen. Bij dit “theme” zoals dat zo mooi n WordPress termen heet is dat dus niet zo. Je kunt direct zien of er al gereageerd is.

Bijkomend voordeel is dat je hier de plaatjes groter kunt posten dan de template breed is. Hij verkleind ze zelf maar maakt de foto klikbaar naar een groter formaat. Ik zal dus in het vervolg de foto’s op 1200 pixels posten zodat ze een fatsoenlijk formaat hebben na het aanklikken. Leuk voordeel voor een blog wat 75% foto gerelateerd is.

De header zal ik met de regelmaat van een niet goed lopend uurwerk vervangen door een vers exemplaar. Net zo vaak als ik mijn sokken vervang…


What the duck?

Ter herinnering: reageren kan maar klik eerst op de blogtitel!


Nieuwe jas

Ja ja, zoals je ziet een compleet nieuwe jas voor de website. Vond met al die lichte foto’s en de vele zonnneschijn buiten dat ik wel toe was aan iets nieuws.Iets luchtigs. Dus de zwarte achtergrond is naar de digitale jachtvelden verwezen en dit mooie WordPress thema genaamd ThatSimple is geïnstalleerd. Was zo gebeurd. Maar ja, wat wil je ook met zo’n naam?

Moeten nog een paar extra pagina’s worden gemaakt waar ik mijn diverse fotokunsten kan gaan tonen. Idee is er al wel nu nog de zin en het doorzettingsvermogen om met dit weer een dag achter het toetsenbord te gaan zitten…. Kon dus nog wel eens even duren.

Klein minpuntje vind ik zelf is dat, mocht je ergens op willen reageren, je eerst de titel van de posting aan moet klikken. dan opent de posting in een nieuw venster en kun je onderin direct je commentaar kwijt. Het lijkt dus alsof het niet kan maar het kan dus wel. Maak daar maar weer lekker gebruik van want het interactieve aspect van op deze manier een website hebben spreekt mij zeer aan!

U bent dus allen van harte uitgenodigd om ongegeneerd commentaar te geven. Wel netjes en beleefd blijven natuurlijk!


Nog een paar

uit de serie fris en fruitig.


Fris en helder

Want dat zijn ze.

Geweldig dat ontwikkelen in RAW. Zoveel speelruimte om je belichting optimaal in te stellen. Heerlijk.


How low can you go, part VII

Nou nou, hè hè, poeh poeh, tjonge jonge zeg. Het is af. Eindelijk zijn we klaar in de kelder. Het duurt even maar dan heb je ook wat zeg maar.
Gisteren de laatste IKEA rekken in elkaar geschroefd en vanmorgen de TV en spelconsoles naar beneden gebracht. Rekken ingeruimd met de laatste spullen en de gamechairs neergezet. Via Marktplaats, 2 stoelen voor €10,-! Zitten heerlijk.

Best wel gaaf geworden al zeg ik het zelf. Simpel en doeltreffend maar Aron en Aniek zijn er zeer content mee.

Vanaf de trap kijkend zie je dus dit als je beneden komt. Op het meubeltje rechts staan de TV, de Wii en de Xbox. Alle voedingen, kabels, afstandbedieningen en dat soort zut liggen in het kastje.

Als je dan het meubelstje naar buiten rolt, staat op zwenkwielen, en je gaat in een stoel zitten zie je dit:

Buig je iets naar links en kijk je onder de trap dan staat daar de campingkoelkast. Altijd handig zo’n extra koeling bij verjaardagen of zo. Volgende week is het zo ver dan zit het ding weer stampende vol met van allerlei lekkernijen.

Nou nog zorgen dat het er net zo netjes blijft als het nu is. Dat het niet weer zo’n bende wordt dat je er maar in je eentje kunt staan. Zal mij benieuwen…


Vriendendienst.

Het is ongeveer 21.43 en er klinkt heftig gestommel aan de achterdeur. Ik zit lekker rustig ‘silence off te lambs’ te lezen.  “heeeeee, gozert” schalt het door de keuken. Da’s Mr. Sparky flitst het door mij heen. En ja hoor. In hoogsteigen persoonlijkheid. Met een heel raar schoudertasje om. Dat wel. Ben even bang dat hij is toegetreden tot het legioen der Fluwelen Sjakies. “Ik zei toch al dat we een fles bruin op zouden drinken en slap zouden ouwenelen!” was zijn commentaar. En inderdaad, in de tas zat een fleske Bruin. Koud ook nog!!

Maar Mr. Sparky, joe left the bilding toe soen beekoose tère is somting left in joer klas!  Loek but.

Kerel bedankt!! En niet alleen voor het fleske want dat is toch al weer leeg… :-)


Kreet van de dag

Op een boekenlegger. Gekregen van Mieke, van wie anders?

Never, never, never quit!

Okay dan.


Zonsondergang.

De Mini uit de post hieronder heb ik gefotografeerd op de terugweg van een aantal zonsondergangsfoto’s. Natuurlijk wil ik jullie die niet onthouden. Dat gekruip op de hei leverde me overigens wel een teek op…


Kekke kar!

Terug van een shoot sundowners, ik bedoel te zeggen dat ik een serie foto’s van de zonsondergang had gemaakt, zag ik deze kekke kar staan. De UWA zat nog op de body gemount, de ultragroothoek zat nog op de camera bevestigd, dus ben ik maar voor een lekker laag standpunt gegaan.
Het blijft een gave kar hoor zo’n Mini Cooper S. Zou ik wel keer een ride in willen doen. Of een stukkie in willen sturen. Mag ook.


Leuke ontmoeting

Gisterenmorgen vroeg op de fiets. Zon was net op en het beloofde een heerlijke morgen te worden. Nadat ik ergens een fiks stuk door het bos had gelopen was het tijd om verder te gaan naar een nieuw stekkie wat ik in gedachten had. Camera in de rugzak, die op de rug en op de fiets. Op de nieuwe stek aangekomen dacht ik nog: “camera uit of in de rugzak?. Ach, het is een verkenningsrondje, laat maar in de rugzak.”

Dom dus. Na een meter of 100 weiland richting een bosje klonk er ineens een hoop gekraak voor mij. Zeker 10 reeën vluchten weg het open veld in. Op amper 10 meter afstand. En dan zit de camera dus IN de rugzak… Snel ding gepakt en wat foto’s gemaakt. Dat zijn de bovenste 2 van de onderstaande foto’s. Na een minuut of wat waren ze aan de horizon verdwenen en liep ik verder.

Nog een keer gekraak. Een hinde met een jong vluchte weg. Nu natuurlijk snel de camera aan het oog en knippen maar. Zes per seconde, autofocus op continue en gewoon dieren op het middelste scherpstelpunt houden. Mooie compositie maken komt thuis wel.
Thuis foto’s ingeladen in Photoshop en er drie geselcteerd die dit verhaal mooi kunnen opleuken. Kijk nu eens naar de derde foto. Zie jij het ook?

Mooi hé?


Onrust in Thailand

Het is al even op het nieuws: de onlusten in Thailand. De mensen willen van hun leider af maar die zit vastgeplakt aan zijn zetel en weigert catagorisch. Daar komt heibel van natuurlijk.
Op www.boston.com/bigpicture staat een prachtige reportage waarin je ook een aantal fotografen (met helm en speciale vesten) voorbij ziet komen. Toch zou ik, ondanks de vesten en helmen, nog steeds wel een keer zoiets groots willen vastleggen. In de voorste linies meelopen en fotograferen. Spanning ten top en zeker niet zonder risico maar wel erg gaaf om te doen.

Maar goed, waarom dit bericht op dit doorgaans jolige blog? Omdat er 1 foto was die er voor mij uitsprong in deze reportage. Ik heb ‘m ‘geleend” en plaats hem hier voor jullie.

De vraag is natuurlijk of de Macclown nou smeekt of ze binnen willen komen voor een MacThai of dat hij hun smeekt om op te houden en de democratische meerderheid te respecteren. Voor zover deze mensen daar zelf wat over te zeggen hebben natuurlijk.

Vanwege dit soort foto’s zou ik zo graag eens zo’n reportage meemaken. Het vangt de hele toestand in het land in één enkel beeld. Klasse!


How low can you go, part VI

Zo, gisteren en vandaag weer wat aan de kelder / gamehol geklungeld. Aan 1 zijde staan de IKEA kasten al. Het rek vooraan, dat met die vreemde stokken erin, is bedoeld voor de opslag van de schilderijen van Anemieke.  Staat straks dus helemaal vol met werken van Tijss. Waarschijnlijk zo vol dat het gewoon niet past. Dus  ik zou zeggen: “Wie biedt er meer dan € 250,- voor dit handgeschilderde doek voorstellende een, een, een ehhhh….. voorstelling!”

Het werk op de achterwand is overigens gewoon een bedrukte sticker. Te koop bij de Gamma. Dat zeg ik.
En natuurlijk een blik vanaf de achterwand richting trap. Het IKEA rek staat er nog steeds.

Vorige keer schreef ik over het lekker recalcitrant in Gulf kleuren gelaten stopcontact. Vandaag schrijf ik over een ander item dat verwijst naar het vorige leven van de kelder. De “slotracekalder-sticker”. Zit al jaren op de treden van de trap naar de eerste verdieping geplakt. Menigeen kijkt meer naar de sticker dan naar de ruimte voor het hoofd. Gevolg: veel geschreeuw en gebutste schedels. :-)

Mochten jullie denken “wat een mooie consistente kleuren in de foto’s Jack”, dan komt dat doordat de foto’s in RAW zijn geschoten. Vanmorgen de juiste Camera RAW plugin in Photoshop Elements gewurmd en we kunnen voortaan in RAW fotograferen. En verwerken. Minor detail.


What the duck.


Spiegeltje, spiegeltje…

Ja, ik weet dat er verschil in kleurtemperatuur zit. De ene helft lag nog in de schaduw terwijl de andere helft van de Kreelse Plas al lekker verwarmd werd door het zonnetje. Zou dat in RAW later in PP weg te werken/gelijk te trekken zijn?


Lieverheersbeestjes

Was vandaag volop lieveheersbeestjes-dag. Denk dat er wel 50 in de Buxus zaten. Niet alleen met de “normale” macro maar ook met de LensBaby voorzien van een extra 10x vergrootobjectief voorop.

Zijn toch wel fotogenieke beestjes hoor. Agemeen voorkomend, beetje beweeglijk, altijd vriendelijk en in de zon lekker lastig met dat glimmende dekschild. Een stuk of wat voor jullie. Geniet ervan.


Stukkie fietsen

Gisteren, 2e paasdag, lekker een eindje wezen fietsen met de familie. Eerst naar de Kreesle Plas, door naar de Mossel om uiteindelijk in Otterlo uit te komen. Op een terras in de zon om nog wat preciezer te zijn. Lekker gegeten en weer terug natuurlijk. Met de wind tegen deze keer….
En ze vonden het allemaal zo meevallen daar op dat terras. “Helemaal naar Otterlo? Man dat stelt toch niks voor, ben helemaal niet moe” riepen ze hard. Mooi dat ik ze terug regelmatig een handje in de rug moest geven als het wat omhoog ging. Ja, HOGE Veluwe nietwaar… :-)

Was hartstikke gezellig. Doen we nog eens maar dan gaan we echt een stuk fietsen okay?