nou, dan weet je het wel…

Archive for November, 2010

How to.

Zoals jullie zien lieve reageerbuiskinderen heb ik weer eens een nieuw template in gebruik. Inderdaad, ik wissel vaker van template dan van ondergoed.

Omdat ik een digitale nono ben vermoed ik dat er ook anderen zijn die nu niet weten hoe zijn hier een reactie moeten plaatsen. Dat woord, of het woord “commentaar”, is immers niet luid en duidelijk zichtbaar.

Om een reactie te geven, of commentaar te plaatsen dat mag ook, houd je de cursor boven het wolkje dat rechtsboven het bericht staat. Er verschijnt dan een kleine pop-up en het kind kan de was doen.
Ben je klaar dan kun je op “say it” klikken. Wil je daarna weer terug naar de site dan klik je rechts naast het tekstveld op de knop “noar huus”.

Mocht je niet snappen hoe je nu commentaar moet geven dan zou ik zeggen: zet het even bij de reacties.


Narrow escape

Wellicht heeft de trouwe blogbezoekert er wat van gemerkt: deze website was tijdelijk uit de lucht. Gewoon een witte pagina na het aanroepen ervan. Zeg maar 2 verdwaalde ijsberen in een vliegende sneeuwstorm. Zoiets.

Hoe dat kon? Geen idee, maar er zijn zelfs kamervragen over gesteld.

Ach, laat ik het maar gewoon toegeven: ik wilde weer eens een ander template installeren. Normaal dowload ik dat, doe een preview en staat het me aan dan klik ik op “install”. Ik wilde ook wel op “preview” klikken maar dat zit net naast…. jawel: “install”…. :-( Corrupte file en weg was alles.

Gelukkig was daar zoals altijd Chris. Alweer bedankt man! Hij was wel lastig deze keer hè? Ach, op z’n tijd een uitdaging houdt het vastroetsen der hersenen tegen zal ik maar zeggen… :-)

Gelukkig was mijn smoes beter dan die van die luitjes hieronder.
“Waarom ben nou weer zo laat patjakker?”
“Ja maar schat, echt waar, er zat een wilde tijger achter ons aan”


Onvoorstelbaar vervreemd.

Afgelopen zaterdag ben ik met 6 fotomaten naar Ieper (België) geweest. We waren daar al eens eerder maar het gebied nodigt zeker uit tot een tweede bezoek. Vandaar.

Voorafgaand aan dit soort meetings verdiep ik mij altijd in het onderwerp van die dag. In Ieper is tijdens de Eerste Wereldoorlog onvoorstelbaar zwaar gevochten. Onmenselijke veldslagen vanuit modderige en ondergelopen loopgraven. Loppgraven die meerdere keren door beide partijen veroverd zijn. En dan niet eerst netjes schoongemaakt zijn natuurlijk…. Als je er eens goed voor gaat zitten en Google zijn werk laat doen komen de meest gruwelijke beelden aan je voorbij. Schokkend wat mensen elkaar aan kunnen doen.

Op mijn speurtocht naar informatie kwam ik tot de verbijsterende ontdekking dat Adolf Hitler hier gevochten heeft. In de 4 jaar die hij in de Westhoek doorbracht is hij 3 keer gewond geraakt en naar Duitsland gestuurd voor herstel. Verbazingwekkend dat hij de totale oorlog hier heeft uitgediend en die ook nog eens heeft overleefd. De meesten deden dat niet namelijk. Je zou verwachten dat hij na 4 jaar actieve dienst behoorlijk opgeklommen zou zijn in rang. Dat was niet zo. Hij begon als soldaat en eindigde na 4 jaar als korporaal. Slechts 2 rangen geklommen. Volgens zijn meerderen ontbrak het hem aan leiderschapskwaliteiten….

Stel je eens voor dat hij deze oorlog niet had overleefd. Hoe had de wereldgeschiedenis er dan uitgezien? Zeer waarschijnlijk was er wel een WO II geweest want dat had denk ik niet voorkomen kunnen worden. Maar of het allemaal zo gelopen zou zijn zoals wij nu weten is onduidelijk. Onvoorstelbaar allemaal.

Je kunt je geen voorstelling maken van de gruwelen en het leed daar rondom Ieper. Als je probeert om de aantallen doden te visualiseren lopen je hersens krakend vast. Op Tyne Cot, de grootste begraafplaats daar, zijn 11.952 militairen begraven. Een fractie maar van het totale aantal doden dat in de Westhoek gevallen is. Je kijkt naar al die witte stenen. Rij na rij na rij na rij staan ze daar . In een strak geometrisch patroon. Het perspectief zorgt ervoor dat het allemaal onwerkelijk op je overkomt. Alsof je een tijdlang je ogen strak hebt dichtgeknepen en ineesn weer open doet. Vervreemd.

Dit gevoel van onvoorstelbaar vervreemd heb ik geprobeerd in foto’s te vangen.  Kijk.


Flipper

Schat, doe jij de boodschappen even wil je??

Gevonden op het wereldwijde web. Aanklacht tegen vervuiling door de mens. Natuurlijk hoort dit soort rommel niet in zee maar deze Flipper doet er maar mooi zijn voordeel mee. Had anders 2 keer naar de AH moeten zwemmen.


Laatste der Mohikanen.

Heel alleen en o zo zielig stond deze roos op een groot stuk verregende grond. Uitgebloeid en vergaan, maar toch nog te mooi om aan voorbij te gaan.


Over gemiste kansen.

Regelmatig roep ik dat de herfst mijn favoriete jaargetijde is. Lekkere kleuren, beetje vochtig, zonnetje d’r bij en ik ben een gelukkig man. Als ik lekker kan gaan fotograferen tenminste! Deze herfst komt daar niet veel van terecht helaas. Te veel troubles (zakelijk gelukkig) aan de kop en wat te druk met m’n werk voor Rally for Kids om in de overgebleven schaarse vrije uurtjes lekker te gaan fotograferen.

En heb ik dan eindelijk eens een paar uurtjes voor mezelf dan weet ik niet waar heen te gaan. Gewoon het bos inlopen kan natuurlijk maar dat is wat te simpel. Het moet wel een beetje een tochtje met diepgang worden. Je snapt het al? Doordat ik de lat wat te hoog leg komt er gewoon helemaal niks uit de camera rollen dit seizoen. Balen inderdaad maar het is niet anders.

De “What the duck” hieronder vat het aardig samen.


De jeugd van tegenwoordig.

De PC in Casa Morren is eigenlijk alijd wel voorzien van een fantastische foto (door mij gemaakt dat begrijp je zeker wel…) als bureaublad.
Onlangs zat zoon Aron met z’n maat achter de knoppen. Met wat inspanning maakten ook zij een bureaublad.  Eigenlijk zeker zo leuk.

(Klik voor groter)


Fotofilm Rally for Kids op Niederrhein.

Men neme een kleine 100 kids, beeldmateriaal van 2 fotografen, de geur van verschroeid rubber, een fikse teug benzinedampen, motorgeronk en een lekker nummer van Bryan Adams. Gooi dat in WMM en voila:

http://www.youtube.com/watch?v=ILnL1Ny2ErM


Geniaal!

En meer zeg ik d’r niet over.